Thursday, 13 September 2012

അദ്ധ്യാപക ദിനം !

ഒരദ്ധ്യാപക ദിനം കൂടി കടന്നു പോയിരിയ്ക്കുന്നു... ഫേസ് ബുക്കിലും മറ്റും എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ അധ്യാപകരെക്കുറിച്ച് ഏറെ സ്നേഹത്തോടെയും ആദരവോടെയും ഓര്‍മ്മിച്ചത് കണ്ടു. ഞാനും എന്‍റെ അദ്ധ്യാപകരേയും ഗുരുസ്ഥാനീയരെയും ആ ദിനത്തില്‍ പ്രത്യേകം ഓര്‍ത്തിരുന്നുവെന്നത് സത്യം തന്നെ. അവരില്‍ പലരെയും ഞാന്‍ അന്ന് മാത്രമല്ല, ഒരു വിധം എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും ഓര്‍ക്കാറുണ്ട് എന്നത് വേറെ ഒരു സത്യം!!!

എന്നെ പഠിപ്പിച്ച എല്ലാവരെയും ഞാന്‍ തികഞ്ഞ ആദരവോടെയാണ് ഓര്‍ക്കാറുള്ളത് . രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടു നീണ്ട പഠന കാലയളവില്‍ എത്രയോ അദ്ധ്യാപകരുടെ ശിഷ്യയായിരുന്നു ഞാന്‍?!!!  അവരില്‍ പലരും വിസ്മൃതിയിലാണ്ടു പോയെങ്കിലും ഒരിയ്ക്കലും മറക്കാത്ത ചില നക്ഷത്രങ്ങളും അവരിലുണ്ട്... ഒന്നാം ക്ലാസ്സിലെ സൌമിനി ടീച്ചര്‍ , ചെറിയ ക്ലാസ്സുകളില്‍ പഠിപ്പിച്ച ജയാ മിസ്സ്‌, ഉഷാ മിസ്സ്‌ എന്നിവരെ കൂടാതെ സിസ്റ്റര്‍ സോഫിയ തുടങ്ങിയവര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിന്റെ തന്നെ അടിത്തറ പാകുകയായിരുന്നുവെന്ന് അന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല... പൊതുവേ നാണം കുണുങ്ങിയായിരുന്ന എന്‍റെ മേലും അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നത് ഇപ്പോള്‍ ഒരത്ഭുതമായി തോന്നുന്നു...



സി. റോസ് മേരി
രാധാകൃഷ്ണന്‍  സാര്‍ / പി ടി സാര്‍
ഉയര്‍ന്ന ക്ലാസ്സുകളില്‍ എത്തിയപ്പോഴും അദ്ധ്യാപകര്‍ എല്ലാവരും ഏറെ സ്നേഹത്തോടെയും കാരുണ്യത്തോടെയും മാത്രമേ പെരുമാറിയിരുന്നുള്ളൂ. അതിനൊരപവാദം സോഷ്യല്‍ പഠിപ്പിച്ച സന്തോഷ്‌ സാര്‍ ഒരിയ്ക്കല്‍ തീര്‍ത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായി കയര്‍ത്ത വേള മാത്രമാണ് (അത് സുഖകരമുള്ള ഒരോര്‍മ്മയല്ലാത്തതിനാല്‍ ഇവിടെ പറയുന്നില്ല)!!! പി. ടി. സാറാണ് മറക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വേറൊരു അദ്ധ്യാപകന്‍ ; അദ്ദേഹമില്ലാത്ത സ്കൂള്‍ ആത്മാവില്ലാത്ത ശരീരം മാത്രമാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, പലപ്പോഴും! വരയുടെ മാസ്മര ലോകത്തേയ്ക്കു എന്നെ കൊണ്ട് പോയ ബാബു സാര്‍ , മലയാള വ്യാകരണം രസകരമായി പകര്‍ന്നു തന്ന ഗിരിജ മിസ്സ്‌, പല പല നല്ല കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു തന്നിരുന്ന സിസ്റ്റര്‍ റോസ് മേരി, എന്നിങ്ങനെ എത്രയോ അദ്ധ്യാപകര്‍ ഇന്നത്തെ എന്നെ വാര്‍ത്തെടുക്കുന്നതില്‍ മുഖ്യ പങ്കു വഹിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു!!! കോളേജ് ജീവിതത്തിലും ഇങ്ങനെയുള്ള അദ്ധ്യാപകര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു; അവരെയെല്ലാം സ്നേഹാദരവോടെയല്ലാതെ എനിക്ക് സ്മരിയ്ക്കാന്‍ കഴിയില്ല തന്നെ!!! 
അജോയ് സാര്‍


ഇവരെല്ലാവരും ഇപ്പോഴും ഇപ്പോഴും എന്‍റെ മനസ്സിലുണ്ടെങ്കിലും ഇവര്‍ ആരുമായും ഇപ്പോള്‍ സമ്പര്‍ക്കം ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം... പക്ഷേ അജോയ് സാറിന്റെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല! അദ്ദേഹവുമായി ഇന്നും ഞാന്‍ സംസാരിക്കുന്നു, ഫേസ് ബുക്കിലൂടെ പരസ്പരം വിവരങ്ങള്‍ കൈമാറുന്നു... എം ബി എ-ക്ക് ചേര്‍ന്നപ്പോള്‍ അജോയ് സാര്‍ എന്ന ഫിനാന്‍സ്  അദ്ധ്യാപകന്‍ ഞങ്ങളെ ധനകാര്യം പഠിപ്പിച്ചത് എത്ര രസകരമായിട്ടായിരുന്നു!!! ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു മലയാളികളുണ്ടായിരുന്നു ക്ലാസ്സില്‍ - സാറും മലയാളിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞത് അല്പം കഴിഞ്ഞായിരുന്നു...അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ടു കൊല്ലക്കാലം ഒരു ജ്യേഷ്ഠസഹോദര സ്ഥാനത്തായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നത്‌.; എന്ന് കരുതി ഞങ്ങളോട് ഒട്ടും പക്ഷപാതം അദ്ദേഹം കാണിച്ചിരുന്നില്ല താനും! അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞങ്ങളുടെ ബാച്ചിലെ എല്ലാവര്‍ക്കും സാര്‍ പ്രിയങ്കരനായി മാറി. ഫിനാന്‍സിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നുമറിയാതിരുന്ന പലരും അതിനെ അറിയാനും ഇഷ്ടപ്പെടാനും തുടങ്ങി. എല്ലാവരെയും ഒരേപോലെ കാണാനും ഉത്സാഹഭരിതരാക്കാനുമുള്ള സാറിന്‍റെ കഴിവ് ഒന്ന് വേറെത്തന്നെയാണ്‌.!!.!... അതുകൊണ്ടാവാം പഠിച്ചിറങ്ങി ഒരു ദശകം കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം ഇപ്പോഴും ഞങ്ങളില്‍ പലര്‍ക്കും പ്രിയങ്കരനായിരിയ്ക്കുന്നത്!!!


ഇന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടായിരുന്നു - എന്‍റെ ബ്ലോഗിനെ കുറിച്ചും, അതിന് സഹായകരമാവുന്ന വിവരങ്ങളെക്കുറിച്ചും പറയാന്‍;ഇത്തരം നല്ല അദ്ധ്യാപകരുടെ ശിഷ്യയാവാനുള്ള ഭാഗ്യമെനിയ്ക്ക് സിദ്ധിച്ചതില്‍ ഞാന്‍ കൃതാര്‍ത്ഥയാണ്! ആ സൌഭാഗ്യത്തില്‍ ഞാന്‍ ഏറെ ആനന്ദിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു... ഒരിയ്ക്കല്‍ എന്നെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് അവര്‍ക്കും അഭിമാനിയ്ക്കാനുള്ള അവസരമുണ്ടാവുമെങ്കില്‍ അതിലും വലിയ ഗുരുദക്ഷിണ വേറെയൊന്നില്ലെന്നു ഞാന്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!!!!

ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് കടപ്പാട്: സുധീര്‍ മോഹന്‍, പ്രവീണ്‍ കുമാര്‍ , അജോയ് കുമാര്‍ - നിങ്ങളുടെ പ്രത്യക്ഷമായ സമ്മതം കൂടാതെയാണ് ഈ ചിത്രങ്ങള്‍ ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചതെങ്കിലും, ഒരു നല്ല കാര്യത്തിനായതിനാല്‍ അപ്രിയമൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!!!

Monday, 10 September 2012

ചില തോന്നലുകള്‍ !


ഒരു നീണ്ട യാത്രയ്ക്കിടയിലാണിത് എഴുതുന്നത്. കുറെയധികം നാളുകളായി  ഞാന്‍ എന്റെ ആദ്യത്തെ കണ്മണി 10000  പേജ് വ്യൂ  തികയ്ക്കുന്ന ദിനവും കാത്തിരിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് ! ഒരു ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ വളര്‍ച്ച എനിയ്ക്കു തന്നെ അത്ഭുതമാണ്... വെറുമൊരു നേരമ്പോക്കിന് വേണ്ടി ഞാന്‍ കുത്തിക്കുറിച്ച വരികള്‍ എത്രയോ ആളുകള്‍ വായിക്കുന്നു!!! മാത്രമല്ല,  അവരുടെ വിലപ്പെട്ട അഭിപ്രായങ്ങളും നിര്‍ദ്ദേശങ്ങളും മാര്‍ഗ്ഗദര്‍ശനങ്ങളും നല്‍കി എന്നെ മുന്നേറാന്‍ പ്രേരിപ്പിയ്ക്കുന്നു... ഒരെളിയ എഴുത്തുകാരിയ്ക്ക് പ്രചോദനമാകാന്‍ ഇതില്‍ കൂടുതലായൊന്നും വേണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു!!!

എന്നിരുന്നാലും ഒരു സംശയം മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നു.. എന്തെ എന്റെ ബ്ലോഗിന്റെ സന്ദര്‍ശകരുടെ എണ്ണം ഇത്ര കുറവ്??? ഞാന്‍ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ മറ്റു ബ്ലോഗുകള്‍ വായിക്കുകയും എന്റെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അറിയിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടല്ലോ !!! പിന്നെയാണ് കാര്യം പിടി കിട്ടിയത് -പേജ് വ്യു പലപ്പോഴും വെറുമൊരു പറ്റിക്കല്‍ പണിയാണ് - നമുക്ക് തന്നെ നമ്മുടെ പേജ് വ്യു-ന്റെ എണ്ണം കൂട്ടാം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് ഒരു ശരിയായ കണക്കല്ല...ഇക്കാര്യം മനസ്സിലായ ഉടനെ ഞാന്‍ എന്റെ ഐ പി അഡ്രസ്‌ ഉള്‍ക്കൊള്ളിയ്ക്കാത്ത വിധം പേജ് വ്യു സെറ്റ് ചെയ്തു. ഇപ്പോള്‍ അത് ശരിയായ കണക്കുകള്‍ കാണിയ്ക്കുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു!

അത് കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ 10000 പേജ് വ്യു തികച്ച ദിവസം മനസ്സില്‍ ആഹ്ലാദം അലയടിച്ചു... കൂടാതെ, 60-ല്‍ പരം ആളുകള്‍ ഞാന്‍ എഴുതുന്നത്‌ വായിക്കുവാന്‍ താത്പര്യപ്പെടുന്നു താനും! ഈ അറിവ് വീണ്ടും എഴുതുവാന്‍ എനിയ്ക്ക് വളരെയധികം പ്രോത്സാഹനം നല്‍കുന്നു!!!

അതിലേറേ എനിയ്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നുന്നത് എന്റെ വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ അറിയുമ്പോഴാണ്... എത്ര വൈകിയാണെങ്കിലും അവര്‍ എനിക്ക് നല്‍കുന്ന ഈ സ്നേഹത്തിനും പ്രോത്സാഹനത്തിനും ഞാന്‍ നന്ദി പ്രകടിപ്പിയ്ക്കാറുണ്ട്. മാത്രമല്ല, ഒരു ബ്ലോഗ്ഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ അത് ഒരു വലിയ ആവശ്യമാണെന്നും ഞാന്‍ കരുതുന്നു...

അത് പോലെ ഞാന്‍ സ്വയം നിഷ്കര്‍ഷിയ്ക്കുന്ന ഒരു കാര്യമാണ് വേറെ ബ്ലോഗ്‌ വായിച്ചാല്‍ (ഇപ്പോള്‍ വളരെ തിരക്കുകള്‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതമാകയാല്‍ വായന വളരെ കുറവാണെന്ന് ഖേദിയ്ക്കുന്നു) അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ അഭിപ്രായം പറയുക എന്നത്. ഇതും ഒരു കണക്കിന് പറഞ്ഞാല്‍ ബ്ലോഗര്‍ എന്ന നിലയില്‍ എന്റെ കര്‍ത്തവ്യമാണെന്നു ഞാന്‍ കരുതുന്നു...

എന്തായാലും ബ്ലോഗിങ് ലോകത്ത് പിച്ചവെയ്ക്കുവാനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടിയിരിയ്ക്കുന്നു. മലയാളം ബ്ലോഗേഴ്സ് എന്ന കൂട്ടായ്മയുടെ ഭാഗമായതില്‍ പിന്നെ കുറെ നല്ല മലയാളം ബ്ലോഗുകളും എഴുത്തും ആസ്വദിയ്ക്കാനായി - അതൊരു മികച്ച നേട്ടമായി ഞാന്‍ കരുതുന്നു. എന്നെ പോലെയുള്ള ചിലര്‍ക്കെങ്കിലും എന്റെ ഈ കൊച്ചു കാല്‍ വെയ്പ്പ് ഒരു പ്രചോദനമായെങ്കിലോ എന്ന് കരുതിയാണ് ഇതെഴുതുന്നത്...

കഴിവുള്ള പലരും ഒരല്പം പ്രചോദനം കിട്ടാതെ മുരടിച്ചു പോകാറുണ്ട്... എന്നാല്‍ ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകള്‍ അവര്‍ക്കൊക്കെ ഒരാശ്വാസവും പ്രചോദനവുമാണ്. അതിനാല്‍ ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകള്‍ ഏറെ ശക്തമായി നില കൊള്ളട്ടേ എന്നും ഇനിയുമിനിയും എഴുത്തുകാര്‍ ചേര്‍ന്ന് ഈ തണല്‍ മരം ഒരു വന്‍ വൃക്ഷമായ് മാറട്ടെ എന്നും ഞാന്‍ ആശിയ്ക്കുന്നു...

എല്ലാ സഹൃദയര്‍ക്കും നന്ദി!