Wednesday, 11 September 2013

ഇനിയൊന്നുറങ്ങണം...

ഇനിയൊന്നുറങ്ങണമെനി-
ക്കൊരിക്കലും ഉണരാതിരിക്കാന്‍.....
പൊട്ടിവിടരും പുലരിയുടെ
നിശ്ശബ്ദത കവരും ഘടികാര-
ത്തിന്നലര്‍ച്ച കേട്ടിനിയെനിക്ക്
ഉണരേണ്ടൊരു പുലരിയിലും...

രാവും പകലുമില്ലാതെയോടി-
ത്തളര്‍ന്നോരെന്‍ മനസ്സും ദേഹവും
നിത്യമാമുറക്കത്തിലേക്കൊന്നു
വഴുതി വീണീടുന്ന നേരം,
വിളിച്ചുണര്‍ത്തരുതെന്നെ നിങ്ങള്‍
വീണ്ടുമീയവനിയില്‍ കിടന്നുഴറുവാന്‍.... ...
വ്യാകുല ചിന്തകളേതുമില്ലാതെ,
വ്യസനം പകരും സ്വപ്നങ്ങളില്ലാതെ,
ഇനിയൊന്നുറങ്ങണമെനി-
ക്കൊരിക്കലും ഉണരാതിരിക്കാന്‍.........

എന്നെയുണര്‍ത്താതിരിക്കൂ നീയുണ്ണീ
നിന്‍ കിളിക്കൊഞ്ചലാല്‍;
വേണ്ട പ്രിയനേ, നീയിനിയെന്‍
മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ ചുംബിച്ചുണര്‍ത്തീടേണ്ടാ...
ഇനി ഞാനൊന്നുറങ്ങീടട്ടെ
നിന്‍ ബലിഷ്ഠമാം കരങ്ങളിലൊതുങ്ങി
സീമന്തരേഖയില്‍ മായാതുറങ്ങുന്ന
സിന്ദൂരപ്പൊട്ടുപോലെ ഞാനുറങ്ങട്ടെ...

ഇനിയും ഉണരാതിരിക്കാന്‍
ഒരിക്കല്‍ ഞാനുറങ്ങിടട്ടെ!!!

ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട്: ഗൂഗിള്‍ ഇമേജ് 

Sunday, 8 September 2013

ഓര്‍മ്മകള്‍




ദു:ഖത്തിന്‍ കരിമുകിലുകള്‍
പേമാരിയായ് പെയ്തിറങ്ങി;
നേരത്തോടുനേരമിരമ്പിയലറി,
പെയ്തിട്ടും പെയ്തിട്ടുമൊഴിയുന്നില്ല...

കൊള്ളിയാന്‍ മിന്നിയതാ-
കാശത്തോപ്പിലല്ലീ മനസ്സില്‍ ;
ഇടിയല്ലത് നിങ്ങള്‍ കേട്ടതീ
നെഞ്ചിന്‍ വിങ്ങലുകളത്രേ!

കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞാലും 
മാരിയെത്ര പൊഴിഞ്ഞാലും
അണയാത്ത ജ്വാലയായ്
കാറ്റിലുലയാതെ നില്‍ക്കും

ദഹിപ്പിക്കാനാവില്ലയീയോര്‍മ്മകളെ
അഗ്നിപര്‍വ്വതത്തോളം വളര്‍ന്ന,
വിസ്മൃതിയില്‍ കരിഞ്ഞുണങ്ങാത്ത,
കാരിരുമ്പ് പോലുള്ളോര്‍മകളെ...

നേര്‍ത്തുപോകുമെന്‍ ശ്വാസ-
ഗതികളൊരുന്നാളെങ്കിലും
പേര്‍ത്തു പോകില്ലയുള്ളില്‍
നിന്നുടെ സൗരഭ്യം പരത്തും ഓര്‍മ്മകള്‍ ....

ചിത്രത്തിന് കടപ്പാട്: ഗൂഗിള്‍ ഇമേജ്